La mia vita

Pusty peron,

wszędzie ciemno

tylko wiatr szarpie moimi myślami....

Czekam tu na swój pociąg,

który zawiezie mnie w przyszłość nieznaną.

Wokół mnie uczuć pustynia,

chłód samotności oplata moje ciało...

Po co żyć w tym świecie zła?

Całe szczęście z niego wywiało!

Chcę już iść,

zamknąć życia księgę.

Ciężar nieba zniewala mą duszę...

Chcę już iść i nie istnieć więcej,

ale przeżyć to życie muszę. 

Ja jestem twoim lustrem...

Co w nim widzisz?

Ciepły uśmiech,

czułe spojrzenie

zauroczenie... 

Jestem twoim lustrzanym odbiciem, 

skrywam wszystkie uczucia

i tylko kolor oczu wyróżnia oryginał.

Ja jestem twoim lustrem,

możesz się we mnie przeglądać.

Kogo widzisz?

Kogoś, kto jest potrzebny zwierciadłu, 

by mogło istnieć. 

Otulona mrokiem,

tęsknotą spowita,

zasypiam...

Niby drobny pyłek

rzucona we wszechświat

żyję... 

Niby kropla deszczu

wiatrem stargana

znikam...

By pojawić się znikąd

i odejść donikąd... 

Jak zawsze... 

A ja jestem 

wciąż w tym samym miejscu

pod tym samym niebem...

Może tylko nieco inna,

bardziej smutna,

mniej niewinna,

ale jestem

dniem i nocą,

bladym świtem,

pośród zmierzchu...

ból --
niekończące się cierpienie
ogarnia moją duszę
moje ciało
całą mnie

i wciąż rośnie
miesza się ze strachem
przed samotnością
przed utratą ciebie

nie chcę cię stracić
bo dajesz mi siłę
by żyć

tak trochę na smutno...

tyle słów
tyle uczuć
tyle zdarzeń
tyle smutku
tyle radości
tyle marzeń
tyle wzruszeń
tyle miłości
tyle czułości
dla ciebie
przy tobie
z tobą

Czasami się zdarza...

Poczuć zapach twoich włosów,
twoje dłonie w moich dłoniach.
Poczuć ciepło twego głosu,
twoje usta w moich ustach.

Poczuć moc twego spojrzenia,
zmieszać oddech przypomnienia.
Poczuć twoją całą miłość,
nie pamiętać,że nie było
nic, co można by wspominać,
co odnaleźć siłą woli, 
nic, co bawi i zachwyca,
nic, co tak straszliwie boli.

Jakiś czas temu czytałam erotyki Tetmajera, zapalczywie i z zachwytem, a pod ich wpływem zrodziło się to:

Kochanie moje!

Jeśli będziesz, 

owionę Cię miłosną mgłą 

i będę marzyć w mgielnej bieli  

o nocy z Tobą, o tym co

może się zdarzyć, 

gdy zadumani 

staniemy razem w księżyca blasku 

na chłodnym nocą, 

lecz miękkim wciąż 

od wody chłodnym piasku.

Kiedyś napisałam dla kogoś i o kimś... 

Jesteś jak świt wiosenny, 
jak ptaków letnie granie,
jak wschód słońca nad morzem,
jak zapach łąk szumiących
i pól pokrytych zbożem.

Twa dusza roześmiana
iskrzy przedziwnym czarem,
a w Twoich piwnych oczach
lśni czasem nutka żalu.

Choć uśmiech Twój pogodny
nie zdradza Twoich marzeń, 
w spojrzeniu swym zadumanym
malujesz myśli obrazy...

A teraz zupełnie nie ma to znaczenia... 

Skrzydłami nocy otulona czekałam świtu.                                                                                              Srebrzystość gwiazd, księżyca promień już nie zachwycał.
Czekałam świtu, jego muśnięcia, promieni tchnienia,
tych kilku słów, miłosnej gry, dotyku drżenia.
Czekałam próżno, zjawił się świt bez Twej muzyki,
wtargnął w me zmysły, obnażył sny, minuty liczył.
Musiałam wstać, oddać swe sny czarowi nocy
i tęsknić aż -- niebo swój księżyc znowu wytoczy.
I znowu sny, marzeń czekanie na Twoją miłość,
i znowu ranek bez czułych słów, bez przebudzanek…

Czasami jest tak, że mija bezsennie, strasznie się wlecze, a złe myśli kłębią sie i kąsają bez ustanku. Nie widzi się nieba i tego mnóstwa białych kropek, którymi jest usłane, nie słyszy się nocnych ptaków i kumkania żab... Nie lubię takich nocy....

NOC

Kiedy już cały świat pogrąży się w nocnym mroku,
kiedy już ciemność zachłannie nas otoczy,
chciałabym spojrzeć...
Chciałabym zobaczyć blask Twoich oczu...
Niech mi rozświetlą wszystkie świata mroki,
niech będą blaskiem wśród ciemnych barw nocy. 

O proszę... Nawet się udało po zdaje się 10 próbach w różnych odstępach czasowych... Super!!!!! To  w takim razie na początek coś, co kojarzy mi się z wakacjami....

Ze słońcem wzięłam się za ręce,
chcąc znaleźć drogę do serca bram,
z księżycem poszłam na układy, 
by poprowadził mnie wśród gwiazd... 

Poskromić nie da się pragnienia,
życie nie daje na to szans,
toteż ucieczką są marzenia,
świat pełen szklanych, ulotnych barw...